Pim van Strien is sinds 2024 wethouder voor de gemeente Noordwijk. Hij zit in het college namens de VVD. "Het wethouderschap is soms best een beetje verslavend. Maar het is een verslaving met een glimlach."
Beeld: © Gemeente Noordwijk
Wat is het mooiste of meest bijzondere resultaat dat je als wethouder hebt mogen bereiken?
"De mooiste resultaten hebben écht impact. Dat je door samen te werken met raad, college, ambtelijke organisatie, inwoners, ondernemers en maatschappelijke organisaties resultaten kunt neerzetten die grote en positieve impact hebben. Resultaten die het verschil maken en waar zo veel mogelijk mensen in je gemeente van profiteren. Die momenten waarop je voelt dat er iets in beweging komt waar besluiten jarenlang onmogelijk leken, dat is goud waard.
Een mooi voorbeeld hiervan is toen we afgelopen november in één week tijd besluiten konden nemen over drie taaie dossiers die al jarenlang voortsleepten. Er werd besloten een nieuwe multifunctionele hal in Noordwijkerhout te bouwen, het gemeentehuis in Noordwijk toekomstbestendig te maken en het oude gemeentekantoor in Noordwijkerhout te herbestemmen. Alle drie dossiers die al jarenlang politieke ‘splijtzwammen’ in de dorpen waren. Door de intensieve samenwerking én de wil om er samen uit te komen, konden we deze belangrijke en impactvolle stappen zetten. Belangrijk voor verenigingen die al jaren in onzekerheid zaten. Voor inwoners die hun ontmoetingsplek terug kregen en weer vertrouwen kregen dat het niet bij praten bleef. Voor de toekomst van ons gemeentebestuur. En dat alles binnen het financiële kader. Zo konden we onze mooie dorpen verder versterken.
Het ontwarren van dit soort knopen en het helpen creëren van toekomstbestendige doorbraken. Iets in beweging dat groter is dan jezelf. Om daar als wethouder aan te mogen bijdragen is, eerlijk is eerlijk, soms ook best een beetje verslavend. Verslavend mét een glimlach."
Wat geeft jou de meeste energie en voldoening in het wethouderschap?
"Twee aspecten: bouwen aan vertrouwen en ruimte maken voor initiatief van inwoners, ondernemers en verenigingen. De relatie tussen overheid en inwoners is niet altijd goed. Burgers en ondernemers kijken met argwaan naar ambtenaren waardoor ambtenaren op hun beurt wat afstand nemen en voorzichtiger worden. Daardoor ontstaat er een relatie die vastzit in gestold wantrouwen. In plaats van te kijken wat de ander werkelijk wil of vraagt, wordt er maar al te snel vanuit het eigen perspectief naar de ander gekeken en gehandeld. Terwijl we vrijwel allemaal uiteindelijk van goede wil zijn.
Als wethouder kun je helpen dat wantrouwen te doorbreken. Door naast mensen, organisaties, vrijwilligers en ondernemers te gaan staan. Door knelpunten weg te nemen en te zorgen dat argwaan verdwijnt. Zo komen goede plannen wél van de grond. Gaan de energie en ideeën die overal in de samenleving zitten, weer bruisen en opleven. Loopt niemand vast in regels, procedures of langs elkaar heen werkende systemen. En draag je eraan bij dat mensen weer gaan samenwerken.
Dit raakt me, omdat het vaak niet gaat om grootse woorden, maar om heel concrete dingen: een ondernemer die kan uitbreiden, een vereniging die toekomstperspectief krijgt, een buurt die weer vooruit kan. Dan zie je direct wat lokaal bestuur betekent in het dagelijks leven."
Hoe combineer je het wethouderschap met je privéleven?
"Eerlijk is eerlijk: die combinatie is soms lastig. Het wethouderschap vraagt veel, zeker ook in de avonden. Alle raadsvergaderingen en aanverwante activiteiten vinden in de avond plaats. En omdat ik wethouder ben van buiten de gemeente, kan ik tussen de bedrijven niet even vlug naar huis. Daarbij heb ik als wethouder onder meer cultuur in de portefeuille, waardoor ik veel uitnodigingen voor culturele activiteiten krijg, vaak in de avonden en weekenden. En natuurlijk vind ik ze allemaal even mooi en nuttig en wil ik overal bij zijn! Maar als ik overal ja op zeg, dan zie ik mijn gezin met twee jonge jongens veel te weinig. En daar word je, hoe mooi het ambt ook is, niet gelukkig van.
Dus moet je goede en scherpe afwegingen maken. En zoeken naar een balans. Gaandeweg heb ik geleerd om daar bewuster mee om te gaan. Met werkweken waarin geregeld vier avonden doorlopen tot middernacht, ben ik me gaan beseffen dat ik niet elke dag om 9 uur in het gemeentehuis hoef te zijn. Dus probeer ik steeds meer de flexibiliteit die het ambt ook biedt, te benutten: ’s ochtends sporten, eens rustig koffie drinken met een vriend, of bewust tijd maken voor mijn gezin. Het is (nog) geen perfecte balans, maar wel een die steeds beter voelt. En die helpt om dit werk met energie en plezier te blijven doen."
Wat zou je een jong, ambitieus iemand adviseren die overweegt om wethouder te worden?
"Mijn advies zou zijn: doe het als je betekenisvol impact wilt maken. Het wethouderschap is misschien wel de meest directe vorm van politiek die er is. Je werkt lokaal, dichtbij mensen, en je hebt daadwerkelijk uitvoerende kracht. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het Kamerlidmaatschap dat ik heb vervuld en waar de rol vooral controlerend is, kun je als wethouder echt samen met anderen heel concreet stappen maken en zaken realiseren. Dat vraagt veel: intensiteit, lef, verantwoordelijkheid, doorzettingsvermogen en soms een dikke huid. Je staat midden in het werkveld, midden in de samenleving, midden tussen de mensen, ondernemers, vrijwilligers. Men weet je te vinden, als het goed gaat en als het minder gaat.
Maar daar krijg je ook veel voor terug: samenwerking, tastbare resultaten en het unieke plezier van zien dat jouw besluiten het leven van mensen concreet verbeteren. Zichtbare resultaten en echte betekenis. Het ambt van wethouder is veeleisend, bijzonder en buitengewoon mooi. Wie dienstbaar impact wil maken, kan zich geen betere plek wensen."