Brigitte van den Berg, raadslid

Brigitte van den Berg kwam als 20-jarige in de gemeenteraad van Beverwijk nadat ze met enkele andere mensen een nieuwe D66-afdeling had opgericht.  “Voor studenten is dit een uitstekende bijbaan, die beter verdient dan een baantje in de horeca. Het is onwijs goed voor je cv, en je ontwikkelt vaardigheden die je niet tijdens je studie leert."

Brigitte van den Berg

Hoe is je interesse gewekt voor de politiek?

“Op de middelbare school deed ik mee aan de provinciale, nationale en internationale conferenties van het Model European Parliament (MEP). In Nederland was het vooral een spelletje: hoe krijg je een meerderheid voor jouw voorstel?

Bij de internationale conferentie in Slovenië werd het ineens serieus. Ik vond het fascinerend dat een Portugese deelnemer totaal anders dacht dan ik over onderwerpen als euthanasie en abortus. Dat heeft mijn enthousiasme voor politiek nog verder aangewakkerd.

De bazin van mijn vaste kroeg vroeg wat ik eigenlijk wilde met mijn leven. Ik wil wel de politiek in, zei ik. Zij hield me aan die uitspraak en stimuleerde me om tenminste lid te worden van een politieke partij. Dat werd D66.”

Je richtte als twintigjarige een nieuwe D66-afdeling op, waarom?

“Ik wilde lokaal wel iets betekenen, maar Beverwijk had geen D66-afdeling. Via het landelijke partijbureau hoorde ik dat nog een D66’er interesse had om politiek actief te worden in onze gemeente.

In november 2009 kwamen we met vijf mensen bij elkaar, vijf maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen. Veel te kort, dachten we eerst. Maar de energie zat erin, dus we besloten om toch mee te doen. We hebben supersnel ons verkiezingsprogramma geschreven met als hoofdpunt dat de gemeenten in deze regio meer moeten samenwerken. Een maand later deed ik als lijsttrekker mee aan mijn eerste politieke debat.”

Hoe is het om als jongere in de gemeenteraad te komen?

“De Beverwijkse politieke cultuur werd sterk bepaald door mensen die al tientallen jaren raadslid waren. Wij waren de mensen met de frisse blik, die hun geschiedenis niet deelden. De andere raadsleden vonden me ongevaarlijk en deden erg hun best om me te helpen. Ik mocht het coalitieoverleg bijwonen, terwijl ik zelf geen deel uitmaakte van de coalitie. Het leek een beetje alsof we stagiairs waren.”

Wat wil je bereiken in Beverwijk?

“Wij kijken vooral naar de werkelijkheid waar we mee te maken hebben en wat dan handige oplossingen zijn. De straten tussen Beverwijk en Heemskerk lopen in elkaar over. Het is onzin om de groenvoorziening tot de gemeentegrens te doen en niet verder. We zijn ook een groot voorstander van een fusie tussen Heemskerk, Velsen en Beverwijk, zodat we een grote bedrijvige gemeente met een mooie kustlijn worden. En een gemeente die qua woningmarkt een alternatief is voor jonge mensen die in Amsterdam geen betaalbare woning kunnen krijgen.”

Wat betekent jouw politieke functie voor je persoonlijke leven?

“Ik voel me vaak een uithangbord van mijn partij in plaats van Brigitte. Het lijkt alsof er D66 op mijn voorhoofd getatoeëerd staat! Dat voelt alsof ik publiek bezit ben. Ik moet daardoor ook meer opletten op wat ik doe, want ik heb een voorbeeldfunctie.

Zodra je herkend wordt als politicus, beginnen mensen rare dingen te roepen. Op de markt word je uitgescholden voor zakkenvuller. Dat vind ik erg lastig.

Als je van mens tot mens in gesprek raakt, dan is het gelukkig anders. Dan raak je over allerlei onderwerpen met mensen in gesprek, van het hondenpoepbeleid en het vierde hockeyveld tot mijn mening over Donald Trump.”

D66 werd in 2014 de grootste partij in Beverwijk. Hoe verklaar je dat?

“We hebben ervan geprofiteerd dat we niet de oude politieke macht vertegenwoordigen. We hadden er bovendien bewust voor gekozen om ons niet af te zetten tegen andere politieke partijen. We hebben een puur positieve campagne gevoerd. Ook mond-tot-mondreclame heeft voor ons goed gewerkt. Mensen die me persoonlijk kennen, hebben op me gestemd, maar ook hun buren en familieleden.”

Hoe onderhouden jullie contacten met de kiezers?

“We hebben halverwege de collegeperiode een animatiefilmpje gemaakt om te laten zien wat we tot nu toe gedaan en bereikt hebben. Ook maken we jaarlijks een kaartje met onze standpunten voor het nieuwe jaar, dat we aan mensen op het station uitdelen. Een beetje creatief communiceren, daar houden we van.

Bij de verkiezingen hadden we als nieuwe afdeling slechts 500 euro om campagne te voeren. We bouwden daarmee een bakfiets, waarmee we de hele stad rondrijden. We voeren veel gesprekken op straat, waarbij we vaak horen dat mensen zich helemaal niet trots voelen op Beverwijk. Ze vinden dat we geen leuk centrum hebben om elkaar te ontmoeten.

In ons coalitieakkoord hebben we een speerpunt gemaakt van een grondige opknapbeurt van het centrum. Het is gaaf om plannen te maken en straks echt te zien dat we dat voor elkaar gekregen hebben.”

Hoe is het om het raadslidmaatschap te combineren met een studie?

“Voor studenten is dit een uitstekende bijbaan, die beter verdient dan een baantje in de horeca. Het is onwijs goed voor je cv, en je ontwikkelt vaardigheden die je niet tijdens je studie leert. Ik raad het daarom enorm aan! Zeker in een kleine stad rol je er zo in als je een paar keer je hand opsteekt.

Wel ben ik verplicht om hier te blijven wonen, want ik ben hier voor vier jaar gekozen. Dat vind ik soms jammer, want ik had tijdens mijn studiejaren ook graag in een grote stad willen wonen. Maar dit is nu eenmaal mijn project.”

Wat maakt het raadswerk leuk?

“We worden overal voor uitgenodigd en kennen heel veel mensen. Je kunt met iedereen sparren en plannen maken. Binnen mijn studie wordt wel eens gesproken over woningcorporaties, terwijl ik als raadslid koffie drink met de directeur van onze corporatie. Door mijn raadswerk ben ik nog meer gehecht geraakt aan Beverwijk dan eerst.”

Wat zijn je belangrijkste leerervaringen als raadslid?

“Je leert strategisch nadenken en je ontdekt wat het verschil is tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Tegelijkertijd heb ik ontdekt dat je als burger meer invloed hebt dan ik dacht. Met een clubje van tien personen kun je al een eigen afdeling beginnen. Je kunt heel gemakkelijk raadslid worden, al vind ik dat die selectie fijnmaziger hoort te zijn. Je bent wel degene die namens anderen besluiten neemt, die verstrekkende gevolgen kunnen hebben.

Ik behoor ook een afdeling te hebben met voldoende leden, die mij als raadslid controleren. Maar mijn actieve leden zijn mijn eigen fractiegenoten, dus eigenlijk is die controle er nauwelijks. Dat is bij de andere fracties ook zo. Ondertussen beslissen we met 27 raadsleden wel over een gemeentebegroting van 100 miljoen euro. Dus het zou goed zijn als er meer mensen lid worden van een politieke partij, al is het alleen maar om lokaal invloed uit te oefenen.”

Waar ben je trots op?

“Ik ben trots dat we zo eerlijk mogelijk besturen, ook als het ingewikkeld is. We kunnen het gewoon uitleggen, omdat we naar eer en geweten de keuzes gemaakt hebben. Ik vind het gaaf dat we een goede wethouder hebben die het centrum echt opknapt. Ik hoop dat mensen weer trots zijn op Beverwijk.”